عینکت مثل چشم‌هات ابری ست شیشه‌اش مثل آسمان کِدر است ساعت هشت شب اگر برسی یک نفر روی تخت، منتظر است بغلش می‌کنی و می‌خوابی با تنی که همیشه تکراری ست توی حمّام گریه خواهی کرد زندگی شکلی از خودآزاری ست وسط آینه نگاهت به بدنی بی‌قواره می‌افتد حوله را می‌کشی بر اندامت نفسش به اطلاعت بیشتر دربارهعینکت مثل چشم‌هات ابری ست[…]

من بیا برقصا با وزن این ترانه این شعر عاشقانه این آخرین بهانه که موسم بهار است در من بیا برقصا این فصل، گریه‌دار است یک دوست توی زندان یک دوست روی دار است یک دوست زیر بار است از هر طرف فشار است گوریل روی کار است! که موسم بهار است!! . در من اطلاعت بیشتر دربارهبدجور خستگانیم![…]

بذار از اوّل قصّه بگم: می‌میره اون مردی که من تنها دلیلِ واقعیِ رفتنش می‌شم گلوله می‌زنه توو مغزم و آهسته رد می‌شه پلیس احمقی که فکر می‌کرده زنش می‌شم ■ به چشمات زل زدم اون تیله‌های خیس جادویی که پشتش یه دریچه رو به یه شهر خیالی بود بهم گفتی یه روز خوب توو اطلاعت بیشتر دربارهبهت گفتم برو![…]

مصاحبه‌ی نشریه‌ی عقربه – پاییز ۱۳۹۴ عقربه : ترانه در ادبیات رسمی هر کشوری چه جایگاهی دارد؟ آیا در ترانه چیزی به جز شعر اتفاق می‌افتد و نباید ترانه را شعر بدانیم؟ موسوی: از دیدگاه من ترانه در واقع شعری است که به موسیقی پیشنهاد می‌شود. البته در ترانه مسائل موسیقیایی نیز در نظر گرفته اطلاعت بیشتر دربارهگفتگویی درباره‌ی ترانه‌ی امروز[…]

متن اسلایدر 1